Jeen Wester (1938-2017)

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

 

jeenwester4
Elfstedentocht 1963. links met bril Jeen Wester. Voorop Aad de Koning, gevolgd door Max Uitham.

 

 

 

 

 

 

 

Het is slechts weinigen gegeven om het predicaat schaatsicoon te mogen dragen. Jeen Wester uit Eernewoude behoort zonder twijfel tot dit selecte gezelschap.

In de jaren zestig beleefde Jeen Wester zijn sportieve hoogtepunt. In de periode tussen 1960 en 1965 maakte Jeen Wester furore op de langebaan en bij marathonwedstrijden. In de zwaarste Elfstedentocht aller tijden (1963) reed Wester lang mee in de kopgroep. Een zware val halverwege de wedstrijd zorgde ervoor dat hij teleurgesteld de strijd moest staken. Een paar dagen later nam Wester revanche in Ter Aar. Bij deze wedstrijd die speciaal als huldiging voor de geklasseerde Elfstedenrijders werd georganiseerd, zorgde Wester ervoor dat hij ook op de startlijst kwam. En niet als ‘pelotonvulling!’ Wester won deze wedstrijd. Er zouden in 1963 nog meer zeges volgen. In eigen huis won hij op 5 februari 1963 een belangrijke wedstrijd. Eerst volgde de winst in de series over 3,4 km en later in de finale over 8,5 km. Als tweede eindigde zijn grote rivaal Jeen van den Berg. De wedstrijd in Eernewoude zou in de loop der jaren uitgroeien – onder bezielende leiding van Jeen Wester- tot een klassieker van formaat. De kroon op het werk van Jeen Wester was het organiseren van het NK Marathon op natuurijs in 1987 in Eernewoude.

 

 

 

 

 

 

 

Zijn dochter Renske Wester hoorde ik eens vertellen hoe het in huize Wester eraan toeging als de temperatuur onder nul kwam en de ‘natuurijs-gekte’ uitbrak. ‘De kinderen moesten bij de telefoon blijven om vragen over de wedstrijd te beantwoorden, terwijl ‘heit’ druk op het ijs bezig was.’

Naast organiseren bleef Jeen Wester lang actief als marathonschaatser. Als wedstrijdrijder slaagde hij erin – om na 22 jaar wachten op een herkansing in de Elfstedentocht van 1963- in 1985 en 1986 als wedstrijdrijder een kruisje te halen. De laatste jaren tobde Wester met zijn gezondheid, maar bij de opening van de Elfstedenhal in 2015 was Wester van de partij. Een ontroerend tafereel volgde.  Wester ondersteund door zijn vrouw en dochter Renske betrad nog eenmaal het ijs. Hoe moeilijk het bewegen ook ging, onverwachts boog Wester met zijn hand naar beneden om het ijs even aan te raken.

No is er ferstoarn, moar ‘e oantinkens oan yn grut reedrider bliuwen!’ 

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Het boek gaat dicht, de herinnering blijft… Seizoen 2016-2017: Top!!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
arievanhouten
Arie van Houten. Jurylid op de Jaap Edenbaan

 

 

 

 

 

 

 

 

Arie van Houten is meer dan 35 jaar jurylid op de Jaap Edenbaan. Hij heeft generaties zien komen en gaan. Wie niet eigenlijk… is een betere vraag? Aan zijn enthousiasme voor het schaatsen is in de loop van de jaren niets veranderd. Van Houten (80) uit Nederhorst den Berg geniet nog altijd volop van mensen die hard kunnen schaatsen. En hij is er zeker niet de man naar om te zeggen dat het vroeger beter was..

Vlak voor de KPN Cupfinale is het een geweldige bedrijvigheid in de jurytoren op de Jaap Eden baan. Het zenuwcentrum van het schaatsgewest Noord-Holland-Utrecht. Arie kent hier zijn taak: de koers volgen en het luiden van de bel voor premiesprint(s) en dé laatste ronde! De KPN Cupfinale in Amsterdam of de recreanten- competitie in de C3 categorie op de late woensdagavond…, het maakt hem niet uit! Elke wedstrijd moet eerlijk verlopen. In weer en wind staat hij samen met zijn jury-team langs de baan.

Zelfs voor Arie is de laatste wedstrijd van het seizoen bijzonder. Als geen ander weet hij dat er extra punten te verdienen zijn en dat het gaat om meer… !! De avond begint makkelijk voor Arie en zijn jury mannen-en vrouwen op de Jaap Edenbaan. Aan de afgetekende overwinning van Kevin Hoekstra  bij de beloften komt weinig jurywerk van pas. De baancommissie en de ijsmeesters hebben na afloop van deze wedstrijd veel moeite om een gat in het ijs te dichten. Ondertussen staat het complete vrouwenpeloton al opgesteld en trappelt van ongeduld om de baan te mogen betreden.

Er wordt door de speaker koortsachtig medegedeeld dat de wedstrijd voor de vrouwen enkele minuten wordt uitgesteld. Buiten het zicht van Arie en zijn (jury)mannen voltrekt zich een boeiend schouwspel waarbij alle rijders zich op hun eigen manier voorbereiden om nog één keer te kunnen ‘knallen’ in de laatste wedstrijd van de competitie.

Vlak bij het ijs staat Carla Zielman! Zonder iets te zeggen verraadt haar blik dat ze de impact van dit moment als geen ander beseft, ‘haar laatste wedstrijd!’ Wat een geweldige schaatscarrière heeft zij gehad!!..

carlazielman
Nog één keer wedstrijdspanning!

 

 

 

 

 

 

 

 

Iets verder op – vlak voor de frietkraam- zit Birgit Witte op een bankje. Het lijkt erop alsof ze niemand om zich heen wil hebben op dit moeilijke moment. ‘Het kind van de Jaap Edenbaan stopt’. Arie van Houten zag haar hier – ooit-  als jong meisje debuteren in de baancompetitie, ergens eind jaren negentig. En… hij zag haar uitgroeien tot een van de beste marathonschaatssters van Nederland.

birgitwitte2a
Birgit Witte in opperste concentratie.

 

 

 

 

 

 

 

 

Aan de rand van de boarding wacht nog zo’n Amsterdams fenomeen, Marianne van Leeuwen! Ze staat ontspannen bij haar ploegmaatjes van Artecef! Het lijkt erop als of ze de andere rijdsters zelfs nog wat tips geeft, terwijl zij.. toch echt degene is die haar laatste wedstrijd rijdt. Maar.. eh.. Marianne stopt na dit seizoen!! Als de baan aan de vrouwen uiteindelijk wordt vrijgegeven, is er voor sentimenten geen plaats meer. Daarvoor zijn de belangen op de slotdag van de competitie te groot. Al snel wordt duidelijk, wie ook maar iets probeert in de wedstrijd, Elma de Vries – en haar ploeggenoten – Palet Schilderwerken- op haar weg vinden. De Vries is alert en consolideert alles…. !! Niemand uit het peloton lukt het te ontsnappen.

Als Arie de opdracht geeft voor de bel van de laatste ronde, kan alleen pech nog roet in het eten gooien. Dat gebeurt gelukkig niet. Met overtuiging wint Elma de Vries de KPN Cup.

De regen valt inmiddels met bakken uit de lucht. Arie en zijn mannen maken zich op voor het slotstuk van de dag. De finale in de topdivisie. Al moet Arie teruggaan in zijn geheugen tot 1994. Toen werd op slotdag de beslissing gebracht door een duel tussen Frans de Ronde en Arend Veenhof.

In 2017 moet Simon Schouten alle aanvallen afslaan op zijn hegemonie. Daarvoor heeft de coaching, generaal Anema en majoor Lissenberg, een strategie bedacht die met militaire precisie uitgevoerd wordt. Het tempo (ongekend) hoog houden en niemand ook maar een schijn van een kans geven om maar iets te willen proberen in de wedstrijd.

Alleen Garry Hekman wil zich hier niet zonder slag of stoot aan overgeven. Bovendien staat er bij hem ‘nog een rekening open’ van de teleurstellend verlopen Mass start in februari in Gangneung. Hekman vereffende die rekening door zich in het kielzog van Bergsma te nestelen en dát rondenlang. Vanaf het ijs lachte Hekman zelfs Anema vierkant uit. Een sportief resultaat leverde het niet op. Met één ronde achterstand werden de ‘grootmachten Bergsma en Hekman’ zelfs verzocht de koers te verlaten.

Dit (overigens) boeiende schouwspel speelde zich buiten het zicht van Arie af, maar betekende voor de wedstrijd uiteindelijk niet weinig. Daarvoor had Royal A-ware te veel troeven in handen. Nog één keer in de ‘Amsterdamse marathonavond ’verzocht Arie van Houten voor het luiden van de bel voor de laatste ronde. Met een vlijmscherpe sprint dwong Simon Schouten respect af door niet alleen de dagzege op te eisen, maar ook met overtuiging het algemeen klassement te winnen.

De tot op het bot verregende schaatsers wisten na afloop de ‘Scheeve Schaats’ snel te vinden. Onder begeleiding van onvervalste Amsterdamse Medleys en veel sfeer werden de nodige plooien van het seizoen gladgestreken en werd er geproost op 2017-2018!!

En Arie… die ging naar huis. Een jurylid moet scherp blijven!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Historie: Grachtenrace Amsterdam werd Kruislaanrace

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn


Vrijdag 17 februari 1956

grachtenrace2
Kort na het passeren van de brug stoppen de rijders de wedstrijd. Nummer 20: Anton Verhoeven. Foto: Eerste Friese Schaatsmuseum Hindeloopen

Jeen van den Berg wint op de gemeentelijke ijsbaan in de Watergraafsmeer

Drie dagen na de Elfstedentocht, op 17 februari 1956, wordt er in Amsterdam een revanchewedstrijd voor de Elfstedentocht georganiseerd: de Amsterdamse Grachtenrace. Onder sportjournalisten en commentatoren heeft de gezamenlijke finish bij de Elfstedentocht in 1956 veel verontwaardiging opgeleverd. Het vijftal zelf heeft er maling aan. Aad de Koning, Anton Verhoeven, Jeen Nauta, Jan van der Hoorn en Maus Wijnhout gaan gewoon van start in de Grachtenrace. Er is veel publiciteit aan deze race besteed. Langs de grachten staan duizenden toeschouwers. Voor Reinier Paping is het zijn debuutwedstrijd op de lange afstand.

Sommige toeschouwers horen op het kruispunt Herengracht-Leidsegracht Elfstedencrack Jeen Nauta tegen Reinier zeggen: ‘Het wordt niks!’ Onder de bruggen reikt het water tot de enkels. ‘We rijden een showronde,’ stelt Anton Verhoeven het peloton voor. Dat gebeurt ook. Maar dan ontstaat er verontwaardiging bij het publiek. Een grote groep verzamelt zich voor het kantoor van het weekblad Sportwereld, een van de initiatiefnemers van de wedstrijd. Er moet zelfs politie aan te pas komen om de woedende mensen te kalmeren en rustig naar huis te laten gaan. Veel mensen balen, sommigen hebben speciaal een dag vrij genomen om deze wedstrijd te zien.

De organisatoren leggen de schuld neer bij Rijkswaterstaat, die heeft de sluis bij IJmuiden opengesteld, waardoor het waterpeil te snel is gestegen. Als tegemoetkoming besluit de organisatie de wedstrijd te verplaatsen naar de Amsterdamse natuurijsbaan aan de Kruislaan. Reinier Paping heeft geen geluk in zijn eerste marathon op natuurijs. Hij komt na 28 ronden ten val, probeert het daarna nog even, maar een ronde later staakt hij de wedstrijd. Jeen van den Berg wint met overmacht. Hij wordt daarbij toegejuicht door duizenden toeschouwers.

groepsfotoprijsuitreikinggrachtenrace1956
Foto na afloop van de prijsuitreiking: V.l.n.r Jeen van den Berg, Maus Wijnhout, Reinier Paping Onder V.l.n.r Willem Augustin, overige rijders ?? Foto: Eerste Friese schaatsmuseum Hindeloopen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uitslag 80 km (200 ronden)

  1. Jeen van den Berg Nijbeets     2. 41.57
  2. Egbert van ’t Oever Lisse      2.42.16
  3. Adriaan Doets Loosdrecht     op drie ronden
  4. Jan van der Hoorn Ter Aar   op drie ronden
  5. Maus Wijnhout Haarlemmermeer op drie ronden

Bron: Hilberts. M, Reinier Paping Held van de Elfstedentocht (Bornmeer 2016)

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Finale KPN Cup: Op papier kan alles

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

 

  

Simon Schouten winnaar van de 6e KPN Cup

 Simon Schouten bevestigde dit seizoen zijn reputatie als natuurijs specialist, met drie klinkende overwinningen in Noordlaren, Lulea en Falun. Dit jaar bewijst Schouten ook zijn uitzonderlijke klasse op kunstijs. Vier keer wist hij een KPN Cupwedstrijd te winnen. Met nog één wedstrijd te gaan lijkt de overwinning van het algemeen klassement in de KPN Cup hem niet meer te kunnen ontgaan. Hoewel een offensief of combine van concurrerende ploegen als Lasaulec en Bouw&Techniek het de mannen van Royal Aware nog knap lastig zou kunnen maken. Of Niels Mesu (AB) moet roet in het eten gooien en ondanks de nauwe banden tussen AB-transport en Royal-Aware toch voor eigen kansen gaan.

Alleen als Simon Schouten getroffen wordt door pech, dan kan het podium op de slotdag nog een verrassende samenstelling krijgen! Immers in de finale zijn meer punten te verdienen dan bij de reguliere Cupwedstrijden. Rick Smit en Bob zouden (theoretisch) ook nog aanspraak kunnen maken op eremetaal.

palet2

 

 

 

 

Bij de vrouwen is de strijd eveneens ongekend spannend. Elma de Vries zal met ondersteuning van het hechte collectief van haar ploeg (Palet Schilderwerken) alles op alles zetten om haar leidende positie te behouden. Lisa van der Geest en haar ploeggenote Iris van der Stelt (Mk Basics) zullen dat niet zonder slag of stoot accepteren. Voor Corina Strikwerda liggen er ook nog kansen als de gedoodverfde favorieten de frêle Lasaulec-rijdster uit het oog verliezen én buiten de punten belanden. Die kans is zeer klein, maar op lauweren rusten kan niemand zich permitteren.

Fictief:  aantal maximaal te behalen punten * in de laatste wedstrijd en het klassement*

Naam Ploeg Klassement Dagzege Fictief puntenaantal
Simon Schouten Royal A-ware 209,4 35,1 244,5
Niels Mesu AB-transport 207,1 35,1 242,2
Sjoerd den Hertog Lasaulec 204 35,1 239,1
Mats Stoltenborg Bouw en Techniek 201 35,1 236,1
Chrispijn Ariëns Okay fashion&Jeans 182,1 35,1 217,2
Rick Smit AB Vakwerk 177 35,1 212,1
Bob de Vries Royal A-ware 176,1 35,1 211,2

 

 

Elma de Vries Palet Schilderwerken 226,1 35,1 261,2
Lisa van der Geest Mk Basics 222,1 35,1 257,2
Iris van der Stelt Mk Basics 214,1 35,1 249,2
Corina Strikwerda  Lasaulec 196 35,1 231,1

 

*Punten voor 1 of 2 ronden voorsprong niet meegerekend

* Zonder puntentelling voor de daguitslag 2 t/m 20 weer te geven

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Leeftijd telt niet als je goed bent!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

 

Marianne ontsnapt uit het peloton op de Weissensee. foto: Neeke Smit
Marianne ontsnapt uit het peloton op de Weissensee. foto: Neeke Smit

 

 

 

 

 

 

Marianne van Leeuwen klaar voor de schaatsmarathons in Falun

Een ongelukje aan het begin van het seizoen met snowboarden zorgde ervoor dat Marianne van Leeuwen (48) een groot gedeelte van het baanseizoen moest missen. Pas op de Weissensee vond ze weer aansluiting bij de top van het marathonpeloton. In de Alternatieve Elfstedentocht eindigde ze fraai in de top tien. En dat resultaat herhaalde ze in Luleå. Hoewel Marianne van Leeuwen inmiddels tegen de vijftig loopt is er van sleet geen sprake. In Falun telt voor haar maar één ding: Weer een topprestatie neerzetten!

Hoe is het ijs in Falun?

“Het is niet ‘fantastisch’. Er zitten behoorlijk wat ongelijke stukken in het ijs. En de baan loopt een beetje vreemd. Het is natuurijs! Dus kan je alles verwachten. De weersvoorspellingen geven aan dat er van het weekend veel zon en wind wordt verwacht. Voor mij is dat gunstig.”

Luleå goed verteerd?

“Ik ben heel tevreden over die wedstrijd. Doordat ik geblesseerd ben geweest heb ik veel wedstrijden gemist. Dat gaat wel ten koste van je basissnelheid. Helaas merk je dat wel in de koers. Het duurvermogen heb ik op de fiets goed kunnen trainen. Dan merk je dat je ook snel hersteld bent van zware inspanningen. Het voelt alsof ik sterker ben dan ooit.”

De tactiek in Falun?

“Daar ga ik geen uitspraken over doen! Met mijn ploegleider (Henny Borst-Bok) heb ik alles goed doorgenomen. In Zweden werk ik ook samen met Jade van der Molen en Eva Lagrange. Deze gelegenheidsformatie werkte perfect in Luleå.”

De Werkgroep Marathon?

“Daar heb ik dit jaar veel tijd ingestoken als lid van die werkgroep. Op de Weissensee was ik zelfs voor de start van de Alternatieve Elfstedentocht nog bezig om instructie te geven voor de live blog.

Er zijn dit jaar goede stappen gezet voor een betere promotie van de marathonsport. De live stream is daarvan een goed voorbeeld. Ook bij de KNSB wordt er meer naar ons geluisterd. Maar er zijn nog te veel ‘koninkrijkjes’ in de schaatswereld met allerlei eigen belangen. Als we de marathonsport echt op een hoger niveau willen brengen, moeten er wel dingen doorbroken worden. Het belang van de sport moet voorop staan! “

Vandaag?

“Vanochtend heb ik wat losgereden en het parcours verkend. We rijden zaterdag in de wedstrijd ronden van 5 km en zondag worden dat ronden van 10 km. Vanmiddag heb ik even wat gewinkeld en een beetje gerust. We gaan straks met de ploeg (goed) eten en daarna ga ik vroeg onder de wol. In het hotel waar wij verblijven logeert ook de AB Vakwerk Ploeg. Die jongens hebben onze schaatsen perfect in orde gebracht. Super! Van Henny mag ik me vanaf nu alleen nog maar met mijn eigen wedstrijd bemoeien!! Ik ben er klaar voor! “

Marianne van Leeuwen veel succes!

 

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Sterk seizoen Bart van der Vlugt!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

bartvandervlugt

 

 

 

 

 

 

Sinds 2013 schaatst Bart van der Vlugt (24) in de Topdivisie. Dit seizoen heeft de marathonschaatser van Port of Amsterdam/Skits een opvallende ontwikkeling doorgemaakt. Een 8e plaats in de eerste Grand Prix wedstrijd in Zweden, in Luleå, bevestigt zijn klasse. Eerder dit seizoen liet van der Vlugt – in het dagelijks leven constructeur van landbouwwerktuigen -met een 3e plaats in Alkmaar al zien dat er óók op kunstijs rekening met hem gehouden moet worden. Daar stond hij op het podium na afloop van een wedstrijd in de Vierdaagse.

Hersteld van de inspanningen in Luleå?

“Ik voel me goed. Alleen heb ik wat last van blaren op mijn voeten. Met nog twee dagen te gaan is dat aanstaande zaterdag wel weer genezen.”

Tevreden of had er meer ingezeten?

“Het ging prima. Zware omstandigheden liggen mij goed. Er stond veel wind en dan zie je om je heen na verloop van tijd jongens de brui eraan geven. Er waren veel valpartijen, maar daar heb ik geen last van gehad. Ook niet van materiaalpech. De slag viel toen we het damespeloton inhaalden. Op dat moment zat ik wat te ‘knoeien’ met mijn skibril die bevroren was geraakt. Ik kwam in de tweede groep te schaatsen. Samen met Pim Cazemier, Sjaak Schipper, Peter van der Pol, Bart Mol en Jorjan Jorritsma. Met een 8e plek ben ik uiteindelijk tevreden hoor.”

Nog getraind vandaag of alleen gereisd?

Vanochtend zijn we van Luleå naar Stockholm gevlogen. En vanaf daar hebben de auto gepakt naar Falun. Morgen ga ik even een halfuurtje schaatsen. Niet te lang, want ik wil de wondjes op mijn voet even goed laten herstellen.”

Wat zijn jouw doelstellingen in Falun?

“Zaterdag gaat de wedstrijd over 60 km. Daar kan ‘iedereen’ aan meedoen…! De 150 km wedstrijd op zondag, daar kijk ik het meest naar uit. Ik moet het hebben van zware omstandigheden met sneeuw en veel wind.”

Wie is de motor achter het succes?

“Casper Helling is heel belangrijk voor mijn ontwikkeling geweest. Ik ben hem enorm dankbaar voor de begeleiding in de afgelopen drie jaar. Als geen ander weet hij hoe je een 200km wedstrijd moet rijden én hoe je je daarop moet voorbereiden. Van Casper heb ik heel veel geleerd. Ook mijn ouders en mijn vriendin maken het mogelijk dat ik op dit niveau kan sporten.”

Volgend seizoen in dezelfde ploeg?

“Nee, ik stap over naar de Haan/Westerhoff. De ploeg van Rutger ter Laak. Jouke Hoogeveen en Erwin Mesu, worden o.a. mijn ploegmaten. Dit is een goed moment in mijn carrière om voor een nieuwe ploeg te kiezen.”

De Toekomst?

“Op natuurijs liggen mijn kwaliteiten als marathonschaatser. Dus daar ga ik helemaal voor. Dit seizoen was ik verbaasd dat ik een podiumplek haalde tijdens een wedstrijd in de Vierdaagse. Misschien dat het lukt om mij ook op kunstijs nog een stap te maken.”

Veel succes Bart van der Vlugt!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Alert koersen en voorin proberen mee te rijden!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Bluedune/Rekenservice met Floor Peters en Liesbeth Milatz in actie op de Zweedse Schaatsweek

Links Floor Peters en rechts Liesbeth Milatz

Het diner is net achter de kiezen. De buizen zijn gerond en speciaal geslepen voor weerbarstig natuurijs. Over de leuning van de stoelen in de  eenvoudige hotelkamer van het hostel hangen de schaatspakken al klaar. Op de zitting van de stoelen liggen stapels thermokleding.  Niet onbelangrijk want  in Lulea is het buiten ijskoud.

Ploeggenoten Floor Peters (22) uit Vught en Liesbeth Milatz (23) uit Amsterdam hebben inmiddels alle voorbereidingen getroffen voor de 76 kilometer lange wedstrijd, die morgen gehouden wordt. Ondertussen stijgt de wedstrijdspanning met de minuut.

Met twee rijdsters en twee begeleiders is Bluedune/Rekenservice maar een kleine formatie in vergelijking met de topploegen, zoals Palet schilderwerken, Koga, MK basics en Cenned.  Het fanatisme is er niet minder meer om. Na de verrassende top tien klassering van Liesbeth Milatz in de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee, is het vertrouwen in de ploeg enorm gegroeid.

“Ik voel me niet aangesproken om morgen de koers te maken, maar ik ga wel proberen zolang mogelijk voorin te rijden”, klinkt Liesbeth Milatz strijdvaardig.

Floor Peters wil vooral revanche. “Op de Weissensee zat het flink tegen. Ik voel me goed en ga ervoor, klinkt het bescheiden uit de mond van de studente orthopedagogiek. Dit jaar rondde Peters  de ALO succesvol af. En koos ervoor om aan de VU verder te studeren middels een premaster. Peters is voor het eerst in Zweden. Ze geniet met volle teugen van de schaatsomgeving. “Het is heel anders hier dan op de Weissensee. Het is veel rustiger hier, maar ook heel bijzonder”, vindt ze.

Na een vliegreis naar Stockholm, een wachttijd van drie uur in de terminal op de vlucht naar Lulea, is het Bluedune-team onder leiding van ploegleider Maurice Schurer gisteren in de loop van de dag gearriveerd in Lulea.

“Vandaag hebben we het ijs verkend. Het is mooi ijs, alleen de haarscheurtjes in het ijs zijn heel verraderlijk”, lacht Milatz. Onderschatten doet ze de omstandigheden in Zweden zeker niet.

Eerst nog een nachtje slapen -als dat lukt – en dan gaat het damespeloton om exact 09.30 uur van start voor wedstrijd over 8 ronden van circa 9,5 kilometer. Alle top marathonschaatssters die op de Weissensee aan het vertrek stonden, laten ook hun gezicht in Zweden zien. En dat was in het verleden nog weleens anders!

Nog een keer wordt alles voor de zekerheid gecheckt en doorgesproken. Worden er twee wekkers gezet, want morgen is het koers!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Rick Smit wil uit de schaduw en winnen

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ricksmit

Rick Smit is een van de meest constant presterende schaatsers in het marathonpeloton van dit seizoen. Smit (28) uit Kampen klasseert zich vrijwel wekelijks in de top tien in de marathoncompetitie en dwong onlangs respect af met zijn 7e plaats in de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee.

Hoewel menig schaatser zou tekenen voor zo’n erelijst, kan Rick Smit (AB Vakwerk) daar geen genoegen mee nemen. In de Zweedse schaatsweek hoopt de onlangs als Meester in de rechten afgestudeerde, Rick Smit, daar verandering in te brengen.

Nadat de AB Vakwerk Ploeg een lange reisdag achter de rug heeft om het  Noord-Zweedse Lulea te bereiken, waar het kwik ondertussen naar -12 is gedaald, maakt Rick Smit nog even tijd om Marathonschaatser.nl te woord te staan.

Wat wordt de tactiek van AB Vakwerk in de Zweedse schaatsweek?

“Als ploeg rijden we uitsluitend voor de overwinning! Gary Hekman en ik hebben goede papieren op natuurijs. Maar dat geldt ook voor Jan van Loon en Sam Boon. We werken niet met een vaste kopman. Op de Weissensee zat ik tot 7 kilometer voor de finish nog bij de kopgroep, toen viel ik. Ik hoop dat dat mij nu niet overkomt.”

Heb je een speciale voorbereiding voor de komende dagen?

“Morgen ga ik even het ijs verkennen. Binnen de ploeg hebben we geen vast programma. Iedereen heeft zijn eigen voorbereiding. Je ziet wel om je heen dat het einde van het seizoen nadert. Sommige jongens beginnen wat pijntjes te krijgen. Die loodzware wedstrijd op de Weissensee heb ik goed verteerd. Alhoewel ik op de dag na die 200km wedstrijd wakker werd met het gevoel alsof er een vrachtwagen over mij heen was gereden!”

Hoe verklaar je je constante prestatiecurve in dit seizoen?

“In september ben ik afgestudeerd en heb ik ervoor gekozen om een jaar vol voor mijn sport te gaan. Ik merk dat ik daar de vruchten van pluk. Een gemiddelde trainingsweek bestaat al snel uit tien trainingen. Ik heb nu tijd genoeg om mijn rust te pakken en te herstellen.”

Aan welke wedstrijden bewaar je de mooiste herinneringen?

“In 2015 heb ik een Cup wedstrijd in Eindhoven gewonnen. Op natuurijs ben ik een keer 2e geworden in de AKM Marathon en in 2012 werd ik in Emmen 3e op het NK-natuurijs. Ik denk overigens dat mijn mooiste wedstrijden nog moeten komen…!”

Nog transfernieuws bij AB Vakwerk?

“Met de komst van Frank Vreugdenhil ben ik heel blij. In de ploeg van Roy Boeve en Teun Breedijk heb ik het enorm naar mijn zin. Ik heb een tweejarig contract en in die tijd wil ik strijden voor wat ik waard ben.  Dit seizoen heb ik echt een stap kunnen maken. Volgend jaar hoop ik dat nog verder te kunnen uitbouwen.”

Fysiek of tactiek?

“Het zou goed zijn als ik leer om nog wat zuiniger te rijden in de finale. En iets meer ‘een killer’ wordt die het op het beslissende moment kan afmaken! Bij 200km wedstrijden merk ik dat ik deze goed aankan. Het is voor mij duidelijk dat ik de vluchten pluk van de lange wielerkoersen die ik in de zomer rijd.”

De buurman van Gary Hekman gaat verhuizen?

“Een paar jaar geleden ben ik naar Kampen verhuisd om meer met Gary te kunnen trainen. Naast trainingsmaatjes zijn we ook goede vrienden. Ik woon op 19a en Gary op 19b. Mijn vriendin en ik hebben onlangs in ’t Harde een huis gekocht, dus binnenkort verhuizen we.  Maar we blijven wel op korte afstand van elkaar wonen.”

Onvermijdelijke vraag: Elfstedentocht?

“Dat is een droom! In 2012 zat ik in de ploeg van Anema en toen hebben we hele route op de schaats verkend. Met nog geen 65 kilo ben ik gemaakt voor hardlopen, klunen en lange stukken met slecht ijs. Tja, het zal een keer zo moeten zijn!”

De toekomst?

“Eerst alles nog op het schaatsen en na mijn schaatscarrière hoop ik als advocaat in het strafrecht aan de slag te gaan!”

Rick veel succes!!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Tom den Heijer en Merijn Scheperkamp laten zich zien bij de beloften

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
thomdenheijer
Links Tom en rechts Merijn

Zelfs voor deelname aan de marathoncompetitie bij de beloften zijn ze nog opvallend jong! Toch houden Tom den Heijer (17) uit Gouda en Merijn Scheperkamp (16) uit Hilversum zich moeiteloos staande in het peloton van langeafstand specialisten in de beloftendivisie.

Als lid van de baanselectie van de Vechtsebanen in Utrecht is hun talent natuurlijk al eerder opgevallen. In Deventer biedt de 13e KPN Cupwedstrijd (doorstroomwedstrijd) deze talenten een ideale gelegenheid om hun krachten te meten met andere marathonbeloften uit Nederland.

In hun opvallend blauwe (retro) schaatspakken zonder reclame-uitingen strijden den Heijer en Scheperkamp voor wat ze waard zijn. In een levendige wedstrijd, vallen er gaten, is het afzien en als er niet opgelet wordt, pakt een groepje in een mum van tijd een rondje voorsprong.

De nog geen 1.70 lange den Heijer schaatst attent en snelt als Sjinkie Knecht door de bocht. Tegelijkertijd weet hij op welke momenten hij zijn rust moet pakken. Als een volleerd marathonschaatser rijdt hij zuinig mee in de schaatsslag van zijn opponenten. ‘Met de handjes ontspannen op de rug in een ‘opvallend diepe, maar natuurlijke zit’.

Na een succesvolle aanval pakt Tom een rondje voorsprong op het peloton. Helaas blijkt dat niet genoeg om mee te doen om de prijzen, want andere aanvallers is het zelfs gelukt om twee ronden voorsprong te pakken.

Merijn Scheperkamp is duidelijk een ander type schaatser dan Tom den Heijer, maar niet minder talentvol. Merijn is een man van de lange rechte stukken op natuurijs. Let maar op…!

Voor de 5 Havo-scholier is dat zelf nog allerminst zeker, want ook de langebaan blijft trekken! Als het rondebord op elf staat, moet het peloton ‘afsprinten’, wordt door de speaker gesommeerd.

Merijn Scheperkamp staat na afloop tevreden bij zijn coach. “Dit was mijn eerste wedstrijd bij de beloften en het was een harde koers vandaag”, vertelt hij. Tom zit op dat moment nog in de wedstrijd en gaat er nog vol voor.

“Het ging lekker vandaag”, zegt den Heijer enthousiast. Nadat hij als 13e is geklasseerd in de wedstrijd. “Ik sta hoog in het klassement van de regiocompetitie, dus ik verwacht volgend seizoen wel toegelaten te worden bij de Beloften”, vervolgt de Europees kampioen inline-skaten (puntenkoers), Tom den Heijer.

Van den Heijer en Scheperkamp gaat het peloton nog ‘flink last krijgen’ en de schaatsliefhebbers veel plezier!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geen uitspraak nog in zaak marathonschaatser Thom van Beek

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

 

thom van beek

 

 

 

 

Ruim een jaar nadat bij marathonschaatser Thom van Beek – in januari 2016 – het verboden rh-EPO werd aangetroffen, is het nog opvallend stil. ‘De zaak ligt bij de tuchtcommissie’, is het enige wat persvoorlichter van de KNSB, Huub Snoep er kwijt over wil.

De beroepszaak voor de tuchtcommissie zou oorspronkelijk op 21 september 2016 behandeld worden, maar werd op verzoek van de verdediging van van Beek uitgesteld. Vijf maanden later blijkt de zaak Thom van Beek nog altijd in nevelen gehuld. Van Beek zelf zou zich naar verluidt in Oostenrijk bevinden, waar hij werkzaam zou zijn als Skileraar.

“Er is er geen vaste (dwingende) termijn voor het (opnieuw) beleggen van een hoorzitting, en evenmin voor de duur van de hele tuchtrechtelijke behandeling. Dit alles valt binnen de verantwoordelijkheid van de behandelende tuchtcommissie,” zegt directeur Herman Ram van de Dopingautoriteit.  “Mocht er een ongebruikelijk lange duur zijn van de tuchtprocedure dan zal de Dopingautoriteit wel aandringen op spoed.”

“Het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA) heeft overigens wel de mogelijkheid om in te grijpen als een zaak uitzonderlijk lang duurt. WADA kan zo’n zaak ‘weghalen’ bij het orgaan dat belast is met de tuchtrechtelijke afhandeling”, wijst Herman Ram op de procedure. Volgens Ram maakt de WADA niet snel gebruik van die mogelijkheid. “De vereiste zorgvuldigheid kan – vooral bij complexe zaken – een lange behandelingsduur immers noodzakelijk maken.”

Een juridisch gevecht of heeft het kamp van van Beek troeven achter de hand gehouden? Dat blijft vooralsnog de grote vraag.

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn